انتظار - حکایتی از سعدی

به انتظار صبح امید


	حکایتی از سعدی کسی مژده پیش انوشیروان عادل آورد گفت: شنیدم که فلان دشمن ترا خدای عزوجل برداشت گفت:هیچ شنیدی که مرا بگذاشت. اگر بمرد عدو جای شادمانی نیست که زندگانی ما نیز جاودانی نیست \|+\| نوشته شده توسط منتظر در جمعه بیست و سوم شهریور 1386 \|