۱.هر که خاص خدا شود ،خدا همه حاجات او را کفایت کند.و از جایی که انتظار ندارد روزیش دهد . و هر که خاص دنیا شود خدا او را به دنیا واگذارد.
۲.هر کس پیش صاحب قدرتی برای برادر مسلمان خویش در موضوع خیری و یا در گشودن مشکلی وسیله خیر شود، روزی که قدم ها بلغزد ،خدا وی را بر عبور از صراط اعانت کند.
۳.هر که تنش سالم است و در جماعت خویش ایمن است و قوت روز خویش دارد ،جهان سراسر مال اوست.
۴.هر که گناهی کند و در دنیا عقوبت آن بیند ،خدا عادلتر از آن است که عقوبت خویش را بر بنده تکرار کند.
۵.هر که در حضور مردم نماز خویش نیکو کند و چون به خلوت رود آن را بد گذارد،این اهانتی است که به پروردگار خویش می کند.
۶.هر که زبان خویش از آبروی مردم نگاه دارد، روز قیامت خدا گناهان وی ببخشد.
۷.هر که عملش سود ندهد ،جهلش زیانش رساند.
۸.هر که مال از حرام به دست آورد ، در حوادث سخت از دست بدهد.
۹.خدا برای هر که نکوئی خواهد ،مبتلایش کند.
۱۰.هر که با امت من ملایمت کند ،خدا با وی ملایمت کند.
|
+| نوشته شده توسط
منتظر در جمعه بیست و سوم شهریور 1386
|
