انتظار - پادشاه و پارسا

به انتظار صبح امید


	پادشاه و پارسا پادشاهی پارسایی را دید گفت: هیچت از ما یاد آید گفت: بلی وقتی که خدا را فراموش می کنم. هر سو دود آن کش زبر خویش براند و آن را که بخواند بدر کس ندواند. بر گرفته از کتاب گلستان سعدی شیرازی \|+\| نوشته شده توسط منتظر در دوشنبه نوزدهم شهریور 1386 \|